IRAH - 2

CM/ J 

I R A H – 2 

(Trilaksito Saloedji)

Banjur celathu : ’’Menika ruwang kangge dhahar. Bapak ngendika kemawon, badhe ngersakaken dhahar jam pinten.. Mangke Ibu pengurus pasanggrahan badhe nyiagaaken’’.

Aku mesem lan manthuk-manthuk. Nuli aku celathu :

’’Pak Eno, sapa asmane Ibu kang ngurusi pasanggrahan iki ? Mbok aku ditepungake’’.

’’Nyuwun pangapunten Bapak, dinten punika Ibu Mari lan Bapak saweg tindak luar kota. Mangke dalu rawuhipun. Nanging kangge dhahar panjenengan sampun siap, mangke dalem ingkang nyawisaken’’.

’’Kesuwun Pak Eno’’.

’’Mangga kula dherekaken dateng nginggil’’.

Karo nyangking tas pakaianku, dheweke tumuju undhak-undhakan kayu warna coklat iku.

Aku mlaku ing mburine. Ing pyan ruang iki sakjane ana lampu ananging kok mati. 

Dadi swasanane surem. Undhak-undhakan sing mengetan sambung karo undhak-undhakan mengulon.

Tekan dhuwur, ana ruwang terbuka kang sambung karo teras amba sing dipageri dhuwure watara sadhadha. Teras iki mangku kamar tidur telu. Pak Eno mbukak kamar ngarep. Nyeleh tasku ing kursi. Ngacarani aku supaya mlebu.

Kamar iki amba. Banjur dheweke narik korden jendhela, saengga saka vitrase kang tipis katon padhange njaba. Lampu diuripake. Kahanan kamar dadi padhang njingglang. Katon perabotane kamar, ana dipan single cacah loro kang ditata rapi tinutupan bedcover. Ing sisih lor ana meja tamu lan kursine loro. Meja tulis lan kursine siji. Ana lemari pakaian. Meja cilik ing sisih wetan, ing dhuwure ana radio “mata kucing” merk Philips.

Sawise celathu arep nyawisake dhahar bengi mengko jam pitu ing ruwang makan, Pak Eno banjur pamit mudhun.

(Tutuge 3/16)